20 Ιανουαρίου 2016

ΜΕ 2 ΜΑΜΑΔΕΣ...ΜΕ 2 ΜΠΑΜΠΑΔΕΣ...

Τον τελευταίο καιρό,πολύς λόγος έχει γίνει για τα σύμφωνα συμβίωσης των ομόφυλων ζευγαριών και το δικαίωμά τους στην υιοθεσία! Οι απόψεις πολλές...άλλες "σκληροπυρηνικές", άλλες πιο...light. Πολλά ακούγονται, πολλά γράφονται...

Αν ρωτάτε για μένα εγώ βρίσκομαι κάπου στη μέση...Προσωπικά δεν έχω κανένα απολύτως πρόβλημα με τους ομοφυλόφιλους, είμαι της χιλιοειπωμένης άποψης ότι ο καθένας στο κρεβάτι του και στην ζωή του κάνει ότι θέλει αρκεί βέβαια να μην προσβάλλει και να μην ενοχλεί τους γύρω του! Το ίδιο υποστηρίζω και για τους ετεροφυλόφιλους όμως!

Βάση αυτής της άποψης, πιστεύω ότι 2 άντρες ή 2 γυναίκες που συνειδητοποιημένα θέλουν να είναι ζευγάρι και είναι ευτυχισμένοι καλώς κάνουν και είναι!!! Γιατί λοιπόν να μην είναι και αυτοί σαν ζευγάρι "εξασφαλισμένοι" όπως γίνεται και σε ένα ετερόφυλο έγγαμο ζευγάρι;;; Γιατί να μην έχουν τα ίδια δικαιώματα από την στιγμή που ζούμε σε μια κοινωνία ισότητας;

Βέβαια, όλο αυτό ανοίγει τον δρόμο σε άλλα θέματα, όπως την υιοθεσία παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια. Κι εδώ γίνεται του Κουτρούλη ο γάμος!!!!! Ο καθένας λέει το μακρύ του και το κοντό του και άκρη δεν βγάζεις!!! Γι αυτό κι εγώ θα κάνω τον μονόλογο του τρελλού...μόνη μου ρωτάω, μόνη μου απαντάω δηλαδή....

Πρέπει ή δεν πρέπει ένα παιδί να μεγαλώνει με 2 μαμάδες ή 2 μπαμπάδες;

ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΜΑΜΑ, ΕΝΑΣ ΜΠΑΜΠΑΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙ-(Α)...
Με αυτή την άποψη, δηλαδή, οποιοδήποτε άλλο οικογενειακό "σχήμα" είναι "παραφύση"!!! Μια μονογονεϊκή οικογένεια,για παράδειγμα....

ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ...
Και είναι πιο σωστό να μεγαλώνουν παιδιά παρατημένα σε ιδρύματα ή σε "φυσιολογικές" οικογένειες που τα κακοποιούν σωματικά και ψυχικά, τα παραμελούν και αδιαφορούν,από να μεγαλώσουν με δύο ανθρώπους που έχουν αποθέματα αγάπης να δώσουν!

Πιστεύω ακράδαντα πως τα παιδιά για να μεγαλώσουν "σωστά" χρειάζονται ΑΓΑΠΗ και πως "οικογένεια" είναι τα πλάσματα με τα οποία ζεις καθημερινά, πλάσματα που σε στηρίζουν, που εμπιστεύεσαι, που μοιράζεσαι μαζί τους χαρές και λύπες...κι αυτό πολλές φορές δεν "γεννιέται" αλλά "χτίζεται" λιθαράκι-λιθαράκι!

Δεν θα με ένοιαζε αν μεγάλωναν 2 μαμάδες ή 2 μπαμπάδες αρκεί να ήταν ΓΟΝΕΙΣ !!!! Αρκεί να ήταν εκεί, δίπλα μου πάντα, να με αγαπούν, να με "σηκώνουν", να με ενθαρρύνουν, να μου μαθαίνουν, να με προστατεύουν,να με παρηγορούν...

Όσο για τον κόσμο που θα "λέει".....ο κόσμος θα "έλεγε" ούτως ή άλλως...δεν ακούμε και λίγα για τις "φυσιολογικές" οικογένειες, ε;

Ναι! Να ελέγχονται εξονυχιστικά όλοι από ειδικούς πριν ξεκινήσουν μια διαδικασία υιοθεσίας, να ελέγχονται εφ όρου ζωής, να έχουν στήριξη και ενημέρωση  από ειδικούς. Να "εξασφαλίζονται" όλα όσα προανέφερα και μετά να υιοθετούν παιδάκια.Συμφωνώ και δεν το διαπραγματεύομαι! Δε μπορείς να "δίνεις" ένα παιδί στα "τυφλά"!!!

Ας ανοίξουμε λίγο το μυαλό μας και την καρδιά μας, ας σταματήσουμε να κολλάμε "ταμπέλες" και όλα θα πάνε καλά!

Ειλικρινά θα ήθελα την γνώμη σας απλά παρακαλώ να την διατυπώσετε προσεκτικά και με την πρέπουσα ευαισθησία!!! Όλες οι τεκμηριωμένες γνώμες ειναι σεβαστες (από μενα τουλάχιστον).

Τα φιλιά μου!
Γράφει η Giota.


Ακολούθησε τις Βlog-o-logies στο facebook
&
έλα να Blog-o-λογίσουμε στην ομάδα

3 σχόλια:

  1. Συμφωνώ πως τα παιδιά για να μεγαλώσουν χρειάζονται αγάπη. Πολύ αγάπη και χρόνο!
    Δε με ενοχλεί να δω παιδιά να μεγαλώνουν με 2 άντρες ή δυο γυναίκες. Όπως φυσικά και δε με ενοχλεί να βλέπω μονογονεικές οικογένειες ή όποια άλλη μορφή "διαφορετικής" οικογένειας. Θέλω να βλέπω ευτυχισμένες οικογένειες! και γελαστά παιδιά!
    Η μόνη μου ένσταση στο θέμα είναι πως θα ενταχθούν αυτά τα παιδιά σε μια κοινωνία που κατά κανόνα απορρίπτει το διαφορετικό. Μια κοινωνία, που απορρίπτει το πρόσφυγα, το μετανάστη, το αυτιστικό παιδί, το παιδί με σύνδρομο, τον ανάπηρο, τον ομοφυλόφιλο ενώ συστηματικά καλύπτει κακοποιημένες γυναίκες και παιδιά, σκάνδαλα ή ότι άλλο.
    Αναρωτιέμαι τι θα αντιμετωπίσει αυτό το παιδί όταν πάει σχολείο. Τι θα έχουν διδάξει οι "φυσιολογικοί" γονείς στα "φυσιολογικά" τους παιδιά. Και πως αυτά τα παιδιά θα εντάξουν (αν εντάξουν) στην ομάδα ένα παιδί που μεγαλώνει σε μια διαφορετική οικογένεια.
    Προσωπικά, μαθαίνω στα παιδιά μου να αγαπάμε το διαφορετικό και να το κανουμε απόλυτα φυσιολογικό. Αισθάνομαι όμως πως αυτό δε συμβαίνει σε όλα τα σπίτια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μπράβο σου καθώς και στην Έλεν από πάνω που είστε έτσι ανοιχτόμυαλες και ευαίσθητες!
    Συμφωνώ κι εγώ... Το σημαντικό είναι τα παιδάκια μας (γενικότερα, εγώ δεν έχω ακόμη παιδιά) να μεγαλώνουν με αγάπη και να έχουν γύρω τους ανθρώπους να τα στηρίζουν και να τα προστατεύουν! Όμως όντως, νομίζω κι εγώ πως αργότερα θα έχουν πρόβλημα με την υπόλοιπη κοινωνία, δυστυχώς...
    Μακάρι κάποτε να σταματήσουμε να είμαστε τόσο σκληροί και να κατακεραυνώνουμε αμέσως ό,τι δεν μας μοιάζει! Και μακάρι να το μεταδίδαμε αυτό και στα παιδιά μας, αλλά όλοι. Διαφορετικά χαλάει η δουλειά που έχει γίνει από το σπίτι, σε όποιο σπίτι γίνεται...
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Συμφωνω και εγω μαζι σου. Τα παιδια χρειαζονται μονο αγαπη για να μεγαλωσουν. Τα αν ειναι 2 μαμαδες η 2 μπαμπαδες νομιζω δεν παιζει κανενα ρολο. Το μονο που με ανησυχει ειναι πως θα τα αντιμετωπιζουν στο σχολειο οταν ακομη ειναι παιδια και δεν θα μπορουν ισως να το αντιμετωπισουν. Θελω να πιστευω οτι δεν θα νιωσουν απορριψη αλλα να τους δεχτουν με κατανοηση και οχι να τα παραγκωνισουν. Εχουνε μεινει στον τυπο της οικογενειας που ειναι ενας μπαμπας και μια μαμα. Εδω καλα καλα δεν δεχονται τα παιδια απο μονογονεικες οικογενειες και τα δαχτυλοδειχνουν. Οπως γινεται στις περισσοτερες περιπτωσεις κρινουμε χωρις να ξερουμε η να εχουμε μπει στη θεση αυτων των ανθρωπων που διαλεξαν κατι "διαφορετικο" για οικογενεια. Μαγκια τους και μπραβο τους λεω εγω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Τα σχόλιά σας με γεμίζουν χαρά!

ΕΦΥΓΕΣ ΚΙ ΕΣΥ......

Είναι βδομάδες που αποφεύγω αυτή την ανάρτηση....μου είναι τόσο δύσκολο να γράψω... Στην σκέψη και μόνο τα συναισθήματα με ξεπερνούν, τ...