7 Απριλίου 2015

ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΗΘΕΛΑ ΠΑΙΔΙΑ!



"Είμαι μια μαμά που ποτέ δεν της άρεσε η δουλειά της "μαμάς". Γνωρίζετε πως υπάρχουν κι άλλες σαν εμένα; Όχι;;;; Εγώ ξέρω συναδέλφους μου, μαμάδες, που δεν είχαν οραματιστεί ποτέ να σκουπίζουν σιναχομένες μύτες και
να πατούν πάνω σε σκορπισμένα δημητριακά! Είμαστε μαμάδες που παλεύουμε κάθε μέρα με αυτή την σκέψη...: "Αυτός είναι ο λόγος που δεν ήθελα ποτέ να κάνω παιδιά!"




Το είχατε σκεφτεί ποτέ αυτό; Εγώ το έκανα μόλις σήμερα! Τα παιδιά μου ήταν σκαρφαλωμένα επάνω μου, μου τραβούσαν τη μπλούζα γκρινιάζοντας και κλαίγοντας επειδή ήθελαν να τα πάρω αγκαλιά ενώ εκείνη την ώρα πάλευα με ένα καυτό τηγάνι γεμάτο μπέικον! Σφίγγω τα δόντια μου..σφίγγω την λαβή της σπάτουλας που κρατούσα και σκέφτηκα: "Αυτό δεν ήταν στα σχέδιά μου! Δεν είναι αυτή η ζωή που ονειρευόμουν!!! Αυτός είναι ο λόγος που δεν ήθελα παιδιά!"


Η κάθε μέρα μου είναι ένας αγώνας.....

Έχω φίλες που πάντα ήθελαν παιδιά. Μιλούν για τις χαρές της μητρότητας και βρίσκουν ουράνια τόξα μέσα στις πάνες των παιδιών τους αντί για τα "απόβλητα" του προηγούμενου γεύματος! Έχω διαβάσει αμέτρητα μαμαδοblogs που περιγράφουν την ολοκλήρωση της ύπαρξής τους μέσα από τα παιδιά τους. Μας λένε ξανά και ξανά πόσο ευλογημένες είμαστε (και πρέπει να νιώθουμε) επειδή αποκτήσαμε παιδιά και πως θα πρέπει να απολαμβάνουμε το κάθε λεπτό.

Εγώ όμως και οι όμοιές μου μαμάδες είμαστε τα "μαύρα πρόβατα" των μαμάδων...τα "απόβλητα" .Είμαστε η μαμάδες που είδαν τις αδυναμίες τους, τις είδαν ξεκάθαρα και ήξεραν πως η μητρότητα δεν ήταν η κατάλληλη επιλογή για αυτές...Είμαστε οι μαμάδες που τα βράδια κάθονται στο πάτωμα και κλαίνε...κλαίνε από φόβο γιατί τα παιδιά δεν τα είχαν "προγραμματίσει" και τελικά τα έκανα σκατά!!!

Κι όμως είμαστε κι εμείς εδώ!

Ίσως κάτι να πήγε στραβά στον οικογενειακό μας προσανατολισμό..Ίσως να ήταν θέμα λάθους timing...Όποια κι αν είναι η ιστορία μας, ότι κι αν συνέβη τώρα "συλλέγουμε" λερωμένες πάνες, καθαρίζουμε εμετούς από το χαλί, σκουπίζουμε μύτες κτλ ενώ η φωνή μέσα στο κεφάλι μας, μας λέει: "Αυτός είναι ο λόγος που δεν ήθελες παιδιά".

Δεν πρόκειται να σου πω τους 10 τρόπους που θα κάνεις τα παιδιά σου να διασκεδάσουν ενώ εσύ είσαι σε άσχημη μέρα...Δεν είμαι εγώ που θα κρίνω την δική σου εγωιστική συμπεριφορά.
Θα σου πω μόνο πώς είναι ok...
Δεν πειράζει που αρχικά δεν ήθελες παιδιά...δεν σαν κάνει αυτό εγωίστριες,κακίες μάνες ή λιγότερο γυναίκες...σας κάνει άτομα με ειλικρίνεια!

Δεν πειράζει που δε μπορείς να ταυτιστείς με άλλες μαμάδες που εξιστορούν την επιτυχία του οικογενειακού τους πλάνου! Δεν πρέπει να νιώθετε ντροπή που το παιδί σας δεν ήταν αποτέλεσμα ¨προγραμματισμού" ή ήταν έξω από το "ταξίδι" της ζωής σας!

Δεν πειράζει που είστε απροετοίμαστη και "πιάνετε" τον εαυτό να να gοoglάρει: "Το παιδί μου κάνει...(αυτό) είναι φυσιολογικό;" ενώ οι άλλες μαμάδες θα απαντούσαν σε αυτή την ερώτηση ενστικτωδώς!

Δεν πειράζει να ζητήσεις βοήθεια...καμιά μαμά δεν είναι τέλεια και όλες χρειάζονται ένα διάλειμμα που και που..κάποιες μαμάδες όμως μπορεί να χρειάζονται περισσότερα και μεγαλύτερα διαλείμματα από την ζωή που δεν είχαν σχεδιάσει!

Το σημαντικότερο όλων όμως είναι να μιλήσετε!!! Να μιλήσετε ανοιχτά! Υπάρχουν πολλές μαμάδες που δεν τους αρέσει η "δουλειά της μαμάς" αλλά φοβούνται να το παραδεχτούν! Αυτό δεν σημαίνει πως όλες εμείς δεν αγαπάμε τα παιδιά μας!!!!
Τα λατρεύουμε !!! και το κυριότερο είναι πως τα παιδιά μας το εισπράττουν καθημερινά!" scarymommy.com

Μετάφραση:BloggoΛογίες


Κάντε Like στην σελίδα μας στο Facebook
Έλα να blog-o-λογίσουμε στις ΚουτσομπΌλες

Άφησε το σχόλιό σου για να δηλώσεις την παρουσία σου και την διεύθυνση της σελίδας σου για να ανταποδώσω την επίσκεψη!

8 σχόλια:

  1. Πολυ ωραιο το θεμα σου για αλλη μια φορα.Ισως πολλες γυναικες να θεωρουν "αμαρτια" να πουν οτι δεν ειναι αυτη η ζωη που ήθελαν.Ίσως νομιζουν πως θα ομολογίσουν πως δεν αγαπουν τα παιδια τους!Δεν ειναι ετσι,υπάρχουμε και οι γυναικες που η εγκυνοσυνη ηταν η χειροτερη περιοδος,ή απλα ονειρευομασταν μια αλλη καθημερινοτητα ή χιλια δυο...αλλωστε ειναι γνωστο πως η ζωη δεν σε παει παντα εκει που θελεις,το να έχεις όμως στο μυαλο σου μια άλλη οπτικη της ζωης σου δεν ειναι κακο...δεν ειναι κακο να διαφερεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια Peloma Bo Q !

      Διαγραφή
  2. Υπέροχο το κείμενό σου Γιώτα! Ξέρεις παλιά ήμουν κατά των παιδιών...όσο περίεργο και αν σου φαίνεται με αυτά που βλέπεις τώρα στο blog μου. Άλλαξα με τον καιρό όταν γνώρισα τον σύζυγό μου που μου ενέπνευσε αυτό που λέμε μητρότητα. Βέβαια για να σου είμαι ειλικρινής δεν ήμουν ποτέ σαν μία μαμά διαφήμισης που γέννησε και είδε το μωρό με ένα πλατύ χαμόγελο, ήμουν χαμένη και αγχωμένη όσο δεν περιγράφεται. Χρειάστηκα σχεδόν 2 χρόνια για να συντονιστώ και να γίνω μία ευτυχισμένη μαμά σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο τουλάχιστον. Πολύ όμορφο το κείμενό σου και άκρως αληθινό! Ποτέ δεν πρέπει να ντρεπόμαστε για αυτά που νιώθουμε, ποτέ δεν πρέπει να αλλοιώνουμε την προσωπικότητά μας! Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαράκι μου δεν έχουμε εξ αρχής όλες οι γυναίκες το "ονειρο" της μητρότητας!!! Φυσικά και υπάρχει μέσα σας αλλα σε κάποιες είναι λίγο βαθύτερα κρυμμένο! Δεν είναι κακό να παραδεχόμαστε την αλήθεια μας...την δική μας μοναδική αλήθεια...την ψυχούλα μας!
      Παρόλα αυτά όλες αγαπάμε τα παιδάκια μας ε;
      Υ.Γ. Το κείμενο δεν είναι δικό μου, απλά έκανα την μετάφραση.
      Φιλάκια!!!!

      Διαγραφή
  3. Τι τελειο κειμενο! Αλήθεια ανατριχιαζω στην ιδεα της τελειας μανας. Αν υπάρχει ο τελειος αλανθαστος και σουπερ ανθρωπος τοτε υπαρχει και η τελεια, αλανθαστη,σουπερηρωας μανα....

    xoxo
    Αθανασια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γιώτα πολυ συγκινητικό και αληθινό το κείμενο , θα σου πω την δική μου εκδοχή ( μπορεί να ειναι και λάθος) όσο εργαζόμουν (μιλάμε για πολλές ώρες) αισθανόμουν μόνιμα τύψεις που δεν είμαι κοντά στα μικρά όσο θα ήθελα . Εδω και ενα χρονο που άφησα την δούλευα μου γι αυτα ειναι στιγμές που νιώθω πως μου λείπει και αυτο το κομμάτι μου και σε δύσκολες καταστάσεις όπως περιγράφεις γίνεται εντονότερο, έτσι προσπαθώ να βρίσκω χρονο με πράγματα που μου αρέσει να κανω μεσα στην ημέρα πέρα απο τις υποχρεώσεις που με κάνουν να αισθάνομαι οτι δεν άφησα στην ακρη την Άριστη ( χωρίς υπερβολές φυσικά) . Νομίζω οτι αν υπάρχει ισορροπία και κανουμε και μικρά μικρά πραγματάκια για εμας αυτο περνάει και στα παιδιά , στον σύντροφο μας στο περιβάλλον μας .φυσικα και δεν υπάρχουν τέλειες μαμάδες όλες μαθαίνουμε μεσα απο τα λάθη μας , ακούμε , συγκρίνουμε , διαβάζουμε , απογοητευόμαστε , είμαστε εκει , έχουμε και πολλές άσχημες μερες , αδιέξοδα , ο αγώνας ειναι καθημερινός για την κάθε μαμά ξεχωριστά αλλωστε δεν υπάρχει ένας τέλειος τρόπος για να μεγαλώσεις ενα παιδι γι αυτο και η πληροφορία ειναι άπειρη. "Καλή" μαμά αν μπορουςαμε να το οριςουμε θα μπορούσε να ειναι η μαμά που αμφιβαλει που βρίσκει τροπο να πιάνεται απο κάπου στις δυσκολίες και να προχωρά, αυτή που ζητά βοήθεια στα δύσκολα και τέλος αυτή που γνωρίζει πως αν δεν νιώθει εκείνη καλά δεν θα μπορεί να το μεταδώσει και στους γύρω της . Διάλεξες τέλειο θέμα για συζήτηση πρωτη φορά κανω τόσο μεγάλο σχολιο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Διάβασα παραπάνω πως το κείμενο είναι του scarymom, βλέπεις στο εξωτερικό δεν είναι ντροπή να εκφράζεις πραγματικά αυτό που νιώθεις και να φοβάσαι πως θα σε κράξουν. Συμφωνώ με την προλαλήσαντα παραπάνω, πρέπει να βρίσκονται οι ισοροπίες, Η τέλεια μαμά οπωσδήποτε δεν υπάρχει και δεν νομίζω να το αμφισβητεί κανείς αυτό, όλες είμαστε άνθρωποι και όλες κάτι παρατήσαμε στην πορεία λόγο των παιδιών. Τα παιδιά στην εποχή μας είναι σπάνια στα σχέδια κάποιων, συνήθως είναι η αιτία γάμου σε μεγάλο ποσοστό. Υπέροχη επιλογή κειμένου Γιώτα μας!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Έχουμε αρχίσει δειλά δειλά και μιλάμε κι εμείς πιο ανοιχτά για όσα νιώθουμε και σκεφτόμαστε, κι αυτό είναι εξαιρετικό.
    Ναι, δεν είμαστε όλες γεννημένες για μαμάδες ούτε ήταν σε όλες το όνειρο της ζωής τους. Το θέμα όμως είναι όταν αποφασίσεις να κάνεις παιδί, να το αγαπάς και να το φροντίζεις. Δεν χρειάζεται τίποτε άλλο.

    Καλημέρα
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Τα σχόλιά σας με γεμίζουν χαρά!

ΕΦΥΓΕΣ ΚΙ ΕΣΥ......

Είναι βδομάδες που αποφεύγω αυτή την ανάρτηση....μου είναι τόσο δύσκολο να γράψω... Στην σκέψη και μόνο τα συναισθήματα με ξεπερνούν, τ...