17 Ιουνίου 2015

ΔΕΝ ΤΑΙΡΙΑΖΟΥΜΕ ΣΟΥ ΛΕΩ....

 Γράφει η Giota.

Θα σας πω ένα μυστικό!!!! Έχω ένα "χάρισμα"....Η πρώτη μου επαφή με άγνωστους ανθρώπους είναι καθοριστική! Διαισθάνομαι (?) αν αυτός που έχω απέναντί μου, μου "ταιριάζει" σαν παρέα με την πρώτη ματιά, με το "χαίρω πολύ"! Ενδεχομένως αυτός που "έβαλα" στο μάτι να είναι ο καλύτερος άνθρωπος του κόσμου αλλά ρε παιδί μου δεν...... Συνήθως η διαίσθησή μου αυτή δεν πέφτει έξω και αυτό αποδεικνύεται περίτρανα στις επόμενες συναντήσεις μας (να δείτε τι καλή που είμαι!!!δίνω χρόνο!).




Το να μην "ταιριάζεις" με όλους είναι λογικό γιατί η χημεία στις ανθρώπινες σχέσεις είναι πιο περίπλοκη από την χημεία που μάθαμε (λέμε τώρα) στα σχολεία! Θα αναρωτιέστε, βέβαια, πού είναι το πρόβλημα ε; Το πρόβλημα είναι όταν έχεις καταλάβει ότι με τον άλλον δεν "δένει" το γλυκό και είσαι υποχρεωμένος να υποστείς την παρέα του για τους Χ-Ψ λόγους και αφού έχεις προσπαθήσει, όσο πιο διακριτικά γίνεται, να τον αποφύγεις..... επειδή είναι φίλος του άντρα σου, του γκόμενού σου, κουμπάρος της κολλητής σου, αγαπημένος ξάδελφος της μαμάς σου, ο προϋστάμενός σου κτλ. (άτιμες κοινωνικές υποχρεώσεις).

Εκεί τον τρως στην μάπα κυριολεκτικά γιατί αρχίζουν τα "πρέπει" και τα "καθώς πρέπει" τα οποία με εκνευρίζουν ακόμα περισσότερο και αρχίζει το θέατρο του παραλόγου. Προσπαθείς να είσαι ευχάριστος και χαρούμενος για να μην δώσεις δικαιώματα...ένας καφές είναι θα περάσει! Μα πώς θα περάσει μάνα μου;;;;; Αφού δεν υπάρχει επαφή! Έσύ μιλάς για Παντελίδη κι εκείνος για Μπετόβεν! Εσύ αγαπάς το ποδόσφαιρο και το μπινελίκι της κερκίδας κι αυτός νοιάζετε για το φτερό στο μπαλάκι του μπαντμιγκτον! Εσύ χαιρετάς κάπως έτσι "Πού' σαι ρε παιδί;" κι αυτός με υπόκλιση! Εσύ τρως την πιτσούλα σου με τα χέρια κι εκείνος με ασημένια μαχαιροπίρουνα (και σε στραβοκοιτάει κιόλας)! Εσύ "καφράκι" (στα μάτια του) κι αυτός πρίγκιπας (στα δικά σου).

Μα πείτε μου δεν είναι τραγικό να πρέπει να γελάς με αστεία που σου κρυώνουν τον....πωπό;;; Δεν είναι τραγικό να σοκάρονται με επειδή λεκιάστηκες παίζοντας (απο ανία) με το καλαμάκι του φραπέ σου;;;;
Αναρωτιέμαι...δεν το βλέπουν στα μούτρα μου από ένα σημείο και μετά; Μωρέ μπράβο μου! Τι ηθοποιάρα είμαι!

Βέβαια, αυτό που μου κάνει τρελλή εντύπωση είναι πώς  γίνεται να βαριέσαι μόνο εσύ;;;;; Ναι, μόνο εσύ (η ξινή της υπόθεσης)! Γιατί αν σε βαριόταν κι εκείνος δεν θα σε ζάλιζε να βγείτε, ούτε θα προσπαθούσε σε κάθε ευκαιρία να χωθεί στη "κατωτάτου" επιπέδου παρέα σου!!!

Δεν ταιριάζουμε σου λέω!!! Τι δεν καταλαβαίνεις;




Ακολούθησε τις Βlog-o-logies στο facebook
και
έλα να Blog-o-λογίσουμε στην ομάδα


ΓΙΑ ΔΕΣ ΚΙ ΕΔΩ:


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλιά σας με γεμίζουν χαρά!

ΕΦΥΓΕΣ ΚΙ ΕΣΥ......

Είναι βδομάδες που αποφεύγω αυτή την ανάρτηση....μου είναι τόσο δύσκολο να γράψω... Στην σκέψη και μόνο τα συναισθήματα με ξεπερνούν, τ...