9 Ιουνίου 2015

Η ΜΠΕΜΠΑ ΚΑΙ ΤΟ...PIT BULL.

                                          
Πολύ πριν μείνω έγκυος στο μικρό μου μπιζελάκι, μου έδωσαν ένα καθαρόαιμο pit-bullάκι  μόλις 6 μηνών..!

Την Σίμπα μου..! Η οποία, από την πρώτη στιγμή που μπήκε στην οικογένεια μας, απόκτησε και την δική της θέση στο κρεβάτι μας..

Όσο περνούσε ο καιρός όμως άρχισε να γίνεται λίγο «ογκώδης» για να χωράμε και οι 3 στο ίδιο κρεβάτι! Άρα το ζεστό κρεβάτι της μαμάς και του μπαμπά αντικαταστήθηκε από μια μεγάλη και ζεστή φωλιά στην κουζίνα μας!
Όλα και όλοι μέλι-γάλα με το σκυλί μέχρι που ανακοίνωσα ότι είμαι έγκυος....



Και εκεί ξεκίνησε θύελλα αντιδράσεων…! Και το σκυλί είναι μεγάλο, και δεν γίνεται να το κρατήσετε, και κοίταξε μέχρι να γεννήσεις το σκυλί να το έχεις δώσει… Και άλλα τέτοια υστερικά (κατ’ εμέ πράγματα!!!)

Η αποκορύφωση όμως ήταν όταν ένας θείος, «που ξέρει τα πάντα» για τα σκυλιά, όταν με είδε τυχαία σε ένα σπίτι ξεκίνησε το παρακάτω κήρυγμα:

«Είσαι 7 μηνών και ακόμη έχεις την σκύλα; Το ξέρεις ότι πρέπει να είναι όλα αποστειρωμένα όταν έρθει το μώρο; Το ξέρεις ότι το σκυλί αυτό βγάζει τρίχες και είναι επικίνδυνο για το μωρό; Το ξέρεις ότι όταν γαυγίζει θα ξυπνάει το μωρό; (ΕΛΑΑΑ!!!! ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΤΑ ΑΚΟΥΩ ΟΛΑ ΑΥΤΑ!! ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΑ!!!) Το ξέρεις ότι θα ζηλέψει το μωρό και μπορεί εάν το αφήσεις μόνο του μαζί του να του κάνει κακο; (ΜΕ ΠΟΙΑ ΛΟΓΙΚΗ ΝΑ ΑΦΗΣΩ ΕΝΑ ΒΡΕΦΑΚΙ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟ ΣΚΥΛΙ;;Να την δώσεις άμεσα σε κάποιον γνωστό σου και να την ξαναπάρεις όταν η μικρή χρονίσει!!!! (ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΤΗΝ ΞΑΝΑΠΑΡΩ ΔΕΝ ΘΑ ΖΗΛΕΨΕΙ ΤΟ ΜΩΡΟ ΕΕ; ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΞΕΡΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ!!!! ΠΟΥ "ΔΙΩΧΤΗΚΕ" ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ "ΕΠΕΙΔΗ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ" ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ!!!!!!)

Η απάντηση μου σε αυτό ήταν ότι το σκυλί δεν πρόκειται να φύγει ποτέ από το σπίτι μου.. Εκτός και εάν η μικρή αποκτήσει κάποια αλλεργία.. Το σκυλί το έχω 2 χρόνια!! Γιατί να το διώξω έτσι; Και από την στιγμή που εμβολιάζεται δεν υπάρχει κάποιος κίνδυνος.. Θα μάθει το σκυλί το παιδί και τούμπαλιν…!
Η σκύλα εν τω μεταξύ λόγω του όγκου της στις χαρές και στα παιχνίδια είναι ατσούμπαλη.. Με το που έμεινα όμως έγκυος και άρχισε η κοιλιά και μεγάλωνε, δεν με πλησίαζε, παρά μόνο όταν ήμουν στον καναπέ για να μου γλείψει την κοιλιά…! Το βράδυ πριν πάμε στο μαιευτήριο, η σκύλα( ενώ κοιμάται μόνη της) αρνιόταν κατηγορηματικά να φύγει από το δωμάτιο μας!

Όλο το βράδυ την έβγαλε ακριβώς δίπλα μου, κάτω στο πάτωμα..! Το πρωί, που σηκωθήκαμε ήταν καθισμένη μπροστά μου και όσο ντυνόμουν, με κοιτούσε μέσα στα μάτια, με τα αυτάκια της πίσω..!
Ήρθε η μέρα της επιστροφής!! Έκανε σαν μουρλή όταν με είδε.. Ήταν πολύ προσεκτική και όταν μπήκε το μωρό σπίτι, απλά το μύρισε και έφυγε..!!! Τις πρώτες μέρες υπήρχε μια ζήλεια μέχρι που την άφησα να γλείψει το ποδαράκι της μικρής! Αυτό ήταν!!! Το σκυλί συμπεριφερόταν λες και την γνώριζε από παλιά!
Τώρα που η ζουζού μου μπήκε στον 7ο, κάνει σαν τρελή μόλις δει την σκύλα! Φωνάζει, τσιρίζει για να της τραβήξει την προσοχή. Και η Σίμπα βέβαια δεν χάνει ποτέ την ευκαιρία για πολλά πολλά πολλά φιλάκια σε χεράκια-ποδαράκια…! Όταν γυρνάμε από την καθιερωμένη βόλτα μας με την μικρή, η πρώτη δουλειά της Σίμπα είναι να μυρίσει και να δει μέσα στο καρότσι εάν έχω φέρει το μωρό..
Είναι μεγάλο προνόμιο για ένα παιδί να μεγαλώνει μαζί με σκύλο..! Μαθαίνει τι σημαίνει αγάπη δίχως όρια, μαθαίνει να χαμογελάει, να κοινωνικοποιείται από πολύ μικρή ηλικία και είμαι σίγουρη ότι όταν βγει στην κοινωνία μας, θα έχει πάντα έναν πιστό φίλο δίπλα της!!
Δώστε στα παιδιά την ευκαιρία να γνωρίσουν τον μαγικό κόσμο των κατοικιδίων.. Πιο αγνές ψυχές από τα παιδιά και τα σκυλιά δεν υπάρχουν!! Το μόνο που ζητάνε και τα 2 είναι αφοσίωση, χάδια, παιχνίδια και πολύ πολύ πολύ αγάπη!!! 



Ακολούθησε τις Βlog-o-logies στο facebook
και
έλα να Blog-o-λογίσουμε στην ομάδα

Άφησε το σχόλιό σου για να δηλώσεις την παρουσία σου και την διεύθυνση της σελίδας σου για να ανταποδώσω την επίσκεψη!

1 σχόλιο:

  1. Το έχουμε ξαναπεί! Στην Ελλάδα είμαστε οι πρώτοι στο να βάζουμε "ταμπέλες" και στο να δίνουμε συμβουλές χωρίς καμιά βάση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Τα σχόλιά σας με γεμίζουν χαρά!

ΕΦΥΓΕΣ ΚΙ ΕΣΥ......

Είναι βδομάδες που αποφεύγω αυτή την ανάρτηση....μου είναι τόσο δύσκολο να γράψω... Στην σκέψη και μόνο τα συναισθήματα με ξεπερνούν, τ...